Skip to content

1η Γιορτη Ροδιου στην Ερμιονη 23 Οκτωβριου 2011

October 23, 2011

Παρακαλω οποιος παραγωγος η φυτωριουχος θελει να καταγραφει σε αυτη την αναρτηση ας στειλει μαιλ στο makiskatsaitis@gmail.com.Eυχαριστω

http://www.rodiaermionis.gr/

http://www.fytoriorodias.gr/

http://www.agronews.gr/content/view/52563/41/lang,el/

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_1_12/09/2009_1289189

Γνωριμία με ένα φυτό
Ρόδι: ένα φυσικό Prozac

Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Εκτός από μοναδική γεύση και διατροφική αξία, το ρόδι διαθέτει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες!

Σύμβολο ζωής, γονιμότητας και ευημερίας από τα πανάρχαια χρόνια, το ρόδι επανέρχεται στο προσκήνιο και ξαναβρίσκει τη διατροφική αξία που του αρμόζει. Φυτό με μακρόχρονη καλλιέργεια και ιερή παράδοση (στην αρχαία Ελλάδα ήταν αφιερωμένο στη θεά Ηρα), φημιζόταν για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Σπουδαίοι επιστήμονες, όπως ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός, ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος, εξύμνησαν τις θεραπευτικές ιδιότητές του. Σήμερα, ακολουθώντας την παράδοση, σπάμε ένα ρόδι σε γάμους και σε γιορτές για αφθονία, καλοτυχία και γονιμότητα.

Το μήλο των Καρχηδονίων

Από τα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν συστηματικά στον κόσμο και με πιθανή καταγωγή από την Περσία (σημερινό Ιράν), η ροδιά ή «ροιά η κοινή ή αλλιώς μήλο των Καρχηδονίων» εξαπλώθηκε ραγδαία στον υπόλοιπο κόσμο.

Σήμερα καλλιεργείται σε πολλές χώρες, με προεξάρχουσες την Ινδία (ξεπερνά το 50% της παγκόσμιας παραγωγής) και το Ιράν (30%) και τις ΗΠΑ, Τουρκία, Ισπανία και Ισραήλ να έπονται. Στην Ελλάδα, μέχρι πριν από μερικά χρόνια, η μόνη περιοχή με συστηματική καλλιέργεια ροδιάς ήταν η Ερμιόνη. Σήμερα, πάλι, η καλλιέργειά της εξαπλώνεται σε Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία, Αιτωλοακαρνανία, κ.ά., αντικαθιστώντας με επιτυχία πολλές «προβληματικές» καλλιέργειες (π.χ. καπνός και βαμβάκι). Παρ’ όλα αυτά, η εγχώρια ζήτηση ακόμα καλύπτεται από το εξωτερικό.

Με ελάχιστους εχθρούς

Από τα πλέον όμορφα φυτά, η ροδιά έχει τη μορφή φυλλοβόλου θάμνου, που αν καλλιεργηθεί σωστά φτάνει σε ύψος τα 3 έως 5 μέτρα. Η ανθοφορία της, που δεν διαρκεί πολύ, ξεκινά τέλη Μαΐου και ανάλογα με την ποικιλία, έχει άνθη λευκοκίτρινα, πορτοκαλί ή κόκκινα. Η ροδιά ευδοκιμεί σε περιοχές με εύκρατο κλίμα. Είναι ευπροσάρμοστη σε ευρύ φάσμα κλιματικών συνθηκών: αντέχει στο ψύχος όσο και η ελιά και μπορεί να καλλιεργηθεί σε σχεδόν όλα τα εδάφη. Τα ελαφρά αμμώδη και τα βαριά πηλώδη εδάφη είναι προτιμότερο να αποφεύγονται, με την καλύτερη ανάπτυξη να παρατηρείται σε πλούσια οργανικά εδάφη με ph 6-7.

Τα καλής ποιότητας φρούτα προϋποθέτουν την ύπαρξη τόσο υψηλών θερμοκρασιών όσο και χαμηλής ατμοσφαιρικής υγρασίας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού που ωριμάζουν οι καρποί. Το πότισμα, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, εγγυάται την καλή σοδειά, όπως επίσης και η διατήρηση σταθερής της υγρασίας του εδάφους από την άνθιση μέχρι τη συγκομιδή: μειώνει την πιθανότητα του σχισίματος των καρπών, που είναι και το σοβαρότερο πρόβλημα της καλλιέργειας των ροδιών.

Η ροδιά έχει ελάχιστα φυτοπροστατευτικά προβλήματα, γι’ αυτό θεωρείται από τις εύκολες καλλιέργειες ακόμα και για ερασιτέχνες. Οι εντομολογικοί εχθροί που μπορεί να την προσβάλουν είναι οι μελίγκρες και τα κοκκοειδή, που εύκολα αντιμετωπίζονται από αρκετά βιολογικά σκευάσματα, ο δε χαλκός μπορεί να μας καλύψει για τις πιθανές μυκητολογικές προσβολές.

Η ροδιά μπαίνει στην παραγωγή μετά τον 3ο – 4ο χρόνο και χρειάζεται αντικατάσταση μετά από 25 – 30 χρόνια (λόγω μείωσης της παραγωγής).

Οι καρποί της αρχίζουν να ωριμάζουν από τα τέλη Σεπτέμβρη και πρέπει να συγκομίζονται άμεσα με τμήμα του κοτσανιού τους, σε διαφορετική περίπτωση, αν παραμείνουν στο δέντρο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σχιστεί η επιδερμίδα. Η καλύτερη εποχή για να φυτέψουμε μια ροδιά στον κήπο είναι το φθινόπωρο, μετά την πτώση των φύλλων. Εναλλακτικά μπορούμε να τη βάλουμε και σε μια μεγάλη γλάστρα (διαμέτρου 40 εκ.), δεν θα πρέπει όμως να έχουμε μεγάλες απαιτήσεις σε καρπούς.

Μια… υπέροχη ποικιλία

Οι βασικές ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα μέχρι σήμερα είναι της Ερμιόνης (Νότια Ελλάδα) και η Αλμπάνικα (Βόρεια Ελλάδα) και σε μικρότερη κλίμακα διάφορες άλλες τοπικές ποικιλίες. Η ανάπτυξη που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην καλλιέργειά της οδήγησε στην εισαγωγή δεκάδων ξενόφερτων ποικιλιών: η Wonderful (με ελλειψοειδή καρπό μεγάλο και μοβ-κόκκινο) και η Granada (μοιάζει με τη Wonderful, αλλά είναι πρωιμότερη και με πιο κόκκινο χρώμα) είναι αυτές που ξεχωρίζουν.

Τρόποι συντήρησης

Σε επαγγελματικά ψυγεία τα ρόδια μπορούν να συντηρηθούν για διάστημα 7 μηνών σε θερμοκρασίες 1 – 5° C και 80 – 90% υγρασία. Στα οικιακά, και εφόσον είναι φρεσκοκομμένα, διατηρούνται για περίπου ένα μήνα. Λόγω του μικρού αριθμού εχθρών και ασθενειών που αντιμετωπίζει, η ροδιά δεν είναι μια επιβαρυμένη καλλιέργεια από φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Στην αγορά μπορούμε να βρούμε και ρόδια βιολογικής καλλιέργειας. Η επιλογή των ροδιών πρέπει να γίνεται με κριτήριο τη φρεσκάδα. Σε αυτό μας βοηθάει πολύ η όψη της επιδερμίδας: εάν είναι σκληρή, τότε τα ρόδια είτε έχουν συλλεχθεί από καιρό είτε έχουν συντηρηθεί σε λάθος συνθήκες. Αντίθετα, η παρουσία του ποδίσκου (κοτσάνι τουλάχιστον 5 εκ.) και η δίχως σκασίματα και σημάδια επιδερμίδα, «μαρτυρούν» πως είναι φρέσκα.

Ξεχειλίζει από υγεία

Πέρα από τις μαρτυρίες των αρχαίων επιστημόνων, η διατροφική αξία των ροδιών σήμερα αποδεικνύεται και επιστημονικά. Σύμφωνα λοιπόν με σύγχρονες ιατρικές μελέτες, το χυμώδες αυτό φρούτο με τον λαχταριστό βαθυκόκκινο καρπό έχει αντικαταθλιπτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Επίσης το αφέψημα των λουλουδιών του βοηθάει σε προβλήματα ουλίτιδας και αμυγδαλίτιδας. Το ρόδι, λόγω των ουσιών που περιέχει, έχει και υψηλή αντιοξειδωτική δράση (τριπλάσια σε σχέση με το πράσινο τσάι). Από μελέτες του ΕΘΙΑΓΕ (Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικών Ερευνών), τα μικρά ή και τα κόκκινου χρώματος ρόδια έχουν μεγαλύτερη αντιοξειδωτική ικανότητα, λόγω της μεγαλύτερης συγκέντρωσης ασκορβικού οξέος και ανθοκυανών που περιέχουν στο χυμό τους.

Ο πολτός των σπόρων της ροδιάς αποτελείται από 82,3% νερό και περιέχει μόνο 187 θερμίδες ανά 100 γρ. (όχι ο καρπός, αλλά μόνο οι σπόροι του). Ενα μέτριο ρόδι καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των καθημερινών αναγκών ενός ενήλικου ανθρώπου σε κάλιο και βιταμίνη C.

http://www.madata.gr/diafora/health/46728.txt

Ρόδι: Το φρούτο της καρδιάς. Συνταγές

21 Νοεμβρίου 2009, 11:53
Μικρότερα γράμματα Μεγαλύτερα γράμματα

Οι περισσότεροι το θεωρούν σύμβολο της καλής τύχης. Οι διαιτολόγοι το χαρακτηρίζουν «τράπεζα αντιοξειδωτικών που προλαμβάνουν μια σειρά σοβαρών παθήσεων». Οι αγρότες της Δράμας από την πλευρά τους, βρήκαν στο ρόδι το προϊόν που τους απαλλάσσει από το άγχος της διάθεσης της παραγωγής τους και της εξάρτησης από τις κοινοτικές επιδοτήσεις.

«Το 75% της εγχώριας ζήτησης ροδιού καλύπτεται με εισαγωγές. Εμείς δεν περιμένουμε πια να ζήσουμε από τις επιδοτήσεις. Καλλιεργούμε ένα προϊόν με εμπορική αξία και σημαντική ζήτηση στην ελληνική και την ευρωπαϊκή αγορά. Το ρόδι αποτελεί ιδανική λύση», λέει στα «ΝΕΑ» ο Χρήστος Γκόντιας, αγρότης. Συνολικά 100 δραστήριοι καλλιεργητές συγκρότησαν πρόσφατα την Ομάδα Παραγωγών Αγίου Αθανασίου Δράμας και έχουν φυτέψει μέχρι σήμερα 1.500 στρέμματα με ροδιές, έκταση που εκτιμάται ότι θα διπλασιαστεί το επόμενο διάστημα. Οι αγρότες ένωσαν τις δυνάμεις τους και αφού κατάφεραν να ενταχθούν σε επιχειρησιακό σχέδιο, δημιούργησαν πρότυπες φυτείες ροδιού προσελκύοντας ήδη Ισραηλινούς εμπόρους, οι οποίοι θεωρούνται ειδικοί.

«Δεν είχα κανέναν λόγο να συνεχίσω την καλλιέργεια βαμβακιού και καλαμποκιού. Φύτεψα 2.500 ροδιές δύο ετών σε έκταση 50 στρεμμάτων και περιμένω τα επόμενα δύο χρόνια να πάρω την πρώτη παραγωγή. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει οργανωμένη καλλιέργεια ροδιού, γι΄ αυτό χρειάστηκε να απευθυνθώ σε ειδικούς και να αναζητήσω σχετική βιβλιογραφία. Το χώμα και το κλίμα της Δράμας είναι ιδανικά για την καλλιέργεια ροδιού και ελπίζω ότι θα βγάλω μεγάλους και χυμώδεις καρπούς», λέει ο κ. Γκόντιας.

Μεγάλη ζήτηση.

«Εγκατέλειψα το βαμβάκι που παραδοσιακά καλλιεργούνταν στην περιοχή και στράφηκα στα ρόδια. Έχω φυτέψει 45 στρέμματα και σύντομα θα φυτέψω ακόμη 50. Η ζήτηση, κυρίως στην ευρωπαϊκή αγορά, είναι μεγάλη. Τα περισσότερα ρόδια θα πουληθούν στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες ως επιτραπέζιο φρούτο και λιγότερα θα καταλήξουν σε ελληνικές εταιρείες φρουτοχυμών. Επίσης, στις ασιατικές χώρες τα ρόδια χρησιμοποιούνται ευρέως στην τοπική μαγειρική», λέει στα «ΝΕΑ» ο αγρότης Τάσος Καπαντζάκης.

«Περιμένουμε την έγκριση χρημάτων για την κατασκευή αποχυμωτηρίου στον Άγιο Αθανάσιο, ώστε να διαχειριστούμε καλύτερα το προϊόν μας. Στόχος μας είναι να παράγουμε πιστοποιημένα ρόδια ολοκληρωμένης καλλιέργειας», εξηγεί ο αγρότης Γρηγόρης Αργυρίου, ένας από τους ιδρυτές της Ομάδας Παραγωγών Αγίου Αθανασίου και καλλιεργητής 30 στρεμμάτων ροδιών.

«Ο καρπός του ροδιού έχει λίγες θερμίδεςμόλις 68 στα 100 γραμμάρια- και είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε υδατάνθρακες και κάλιο που είναι απαραίτητο για τη διατήρηση του καρδιακού παλμού», λέει ο διαιτολόγος- διατροφολόγος Παρασκευάς Παπαχρήστος και προσθέτει: «Οι έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για να καταναλώνουμε ρόδι και ειδικότερα τον χυμό του. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει προστατεύουν από την αθηρωμάτωση και συνεπώς από καρδιαγγειακά νοσήματα. Μάλιστα, ο χυμός του ροδιού έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα πολυφαινολών από το κόκκινο κρασί, το πράσινο τσάι ή τον χυμό πορτοκαλιού».

Σύμφωνα με τον διατροφολόγο- διαιτολόγο κ. Κωνσταντίνο Κούτσικα η δράση του ροδιού είναι σημαντική και στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. «Η καθημερινή κατανάλωση ροδιού μειώνει τη διαστολική πίεση έως 36% και τη συστολική μέχρι 5%. Οι ιδιότητες αυτές, σε συνδυασμό με τη χαμηλή περιεκτικότητα του ροδιού σε νάτριο και την υψηλή σε κάλιο, είναι ιδιαίτερα ευεργετικές σε υπερτασικούς ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά φάρμακα. Αντίθετα, το ρόδι θα πρέπει να αποφεύγεταιλόγω του καλίου- από όσους έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια» επισημαίνει.

Γλυκόπικρη γεύση. Οι καλλιεργητές στη Δράμα προτίμησαν ποικιλίες ροδιού της οικογένειας wonderful, ενός υβριδίου που γεννήθηκε στην Αμερική. Οι καρποί της συγκεκριμένης οικογένειας ροδιού έχουν γλυκόπικρη γεύση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουν, κάθε χρόνο καταναλώνονται στην Ελλάδα 2.000 τόνοι ροδιού ως επιτραπέζιο φρούτο, χυμός και συστατικό μαγειρικής. Από αυτή την ποσότητα, οι 1.500 τόνοι εισάγονται από χώρες με παράδοση στην παραγωγή ροδιού, όπως το Ισραήλ, η Τουρκία και το Πακιστάν. Οι Έλληνες παραγωγοί εκτιμούν ότι η εγχώρια παραγωγή θα εκτιναχθεί τα επόμενα τρία χρόνια στους 5.000 τόνους

Δοξασιες

Ποικιλίες
1.Ελληνικές
Η ποικιλία αποτελεί τη βάση για την επιτυχή έκβαση μιας καλλιέργειας. Η παραγωγικότητα, η ποιότητα των καρπών, η αντοχή σε εχθρούς και ασθένειες καθώς και στο σχίσιμο των καρπών, η αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες, είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά που εξετάζονται.

Ο βαθμός οξύτητας του χυμού εξετάζεται σε πολλές χώρες.
Για χυμοποίηση φαίνεται ότι προτιμούνται οι ποικιλίες με κάποια οξύτητα, ενώ για νωπή κατανάλωση προτιμούνται , ιδίως στη χώρα μας, οι γλυκές ποικιλίες.
Όλα τα ρόδια που εισάγονται στη χώρα μας, κυρίως από την Τουρκία και Ισπανία, είναι όξινα.

Οι Βαχαμίδης και Βέμμος (2009) κατατάσσουν τις ποικιλίες με βάση τα οξέα τους σε τρεις κατηγορίες.
-Γλυκές με οξέα < 0.9%
-Ημίγλυκες με οξέα 0.9-1.8%
-Ξινές με οξέα  > 1.8%.

Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην αξιολόγηση των ποικιλιών είναι η σκληρότητα του πυρήνα. Παίζει ρόλο στη νωπή κατανάλωση.

Στην Ελλάδα η ύπαρξη ποικιλιών από επιλογές από τον υπάρχοντα πληθυσμό πρέπει να είναι πολύ παλαιά. Ο Οικονομίδης το 1950 περιγράφει ορισμένες ποικιλίες που καλλιεργούνται στις διάφορες περιοχές της χώρας. Τις χωρίζει σε τρεις κατηγορίες. Τας οξικάρπους, τας γλυκοκάρπους και τας καλλωπιστικάς.

Οι οξίκαρπες διακρίνονται από τα μονά και μεγάλα άνθη και είναι οι εξής:
Λειφάνεια. Καρπός πολύ ογκώδης, ελαφρά πεπλατυσμένος στους πόλους, με φλοιό μάλλον λεπτό ελαφρώς ερυθρορόδινο. Καρπίδια (κόκκοι) μετρίου μεγέθους, όξινοι. Ελάχιστα συντηρήσιμος.

Τσιπόροδα. Καρπός μέτριος-ογκώδης με οδόντας κάλυκος προτεταμένους. Φλοιός λεπτός, βαθέως ερυθροπορφυρούς. Καρπίδια (κόκκοι) χονδρά, μάλλον ξανθά, υπόξινα, γλυκύτερα σε προχωρημένη ωρίμαση.

Χονδρόροδα (Καμπάτικα). Καρπός πολύ ογκώδης με χονδρό ερυθρωπό φλοιό. Καρπίδια (κόκκοι) ερυθρορόδινα γλυκόξινα. Ο Τζίρος κ ά. αναφέρουν μια ποικιλία ευπαθή στην ασθένεια Alternaria alternata με την ονομασία «Καμπαδίτικα». Ίσως πρόκειται για την ίδια ποικιλία.(27)

Κρασόροδα. Καρπός μετρίου-μικρού μεγέθους, με λεπτό έντονα κόκκινο φλοιό. Καρπίδια (κόκκοι) μάλλον υπόξινα. Ίσως κάποτε χρησιμοποιήθηκε για παρασκευή κρασιού. Δεν συντηρείται.

Γούνες. Καρπός μικρός-μέτριος με χονδρό μαλακό φλοιό, ζωηρώς βυσσινόχρωμο στην ηλιαζόμενη πλευρά. Καρπίδια έντονα ερυθρά, πολύ όξινα. Ελάχιστα συντηρήσιμος.
Ξυνόροδα (Αγριοκαμπάτικα). Καρπός μάλλον μικρός, με φλοιό χονδρό εντόνως ερυθρό. Καρπίδια πολύ όξινα. Συντηρείται καλώς.

Γλυκόκαρπες ποκιλίες:
Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται λίγες ποικιλίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από χονδρά και γλυκά καρπίδια.

Πολίτικη (Κωνσταντινουπόλεως). Καρπός μέσου μεγέθους. Φλοιός λεπτός πρασινωπός ή ελαφρώς ξανθός στην ηλιαζόμενη πλευρά. Καρπίδια μέτρια, πορφυρά γλυκά με πλούσιο σαρκώδες περίβλημα. Εκλεκτή ποικιλία, ελάχιστα συντηρήσιμη.

Καράβελος (Ελβασάν).Η ποικιλία αυτή με το όνομα “Ελβασάν”,είναι γνωστή στο Ν. Ημαθίας. Αλλά και στην Κύπρο, σύμφωνα με τον Γεννάδιο(1959), καλλιεργείται με την ονομασία “Πρασινόφυλλη” ή “Καράβελη”. Είναι η μάλλον καλλιεργούμενη στο Νησί και παλαιότερα εξήγετο στην Αίγυπτο κατά μεγάλα ποσά.

Καρπός ογκώδης με φλοιό υποπράσινο ή ροδίζοντα προς την ηλιαζόμενη πλευρά. Καρπίδια μεγάλου μεγέθους, ανοικτού πορφυρού χρώματος, τα οποία σε πλήρη ωρίμαση καθίστανται μελανά. Γλυκύτατα, εύχυμα με πυρήνες πολύ μικρούς. Ποικιλία πολύ συντηρήσιμη.
Κόκκινα γλυκά (Σεκερναρί). Καρπός πολύ ογκώδης, με φλοιό ερυθρό, λεπτό, ο οποίος συχνά σχίζεται. Καρπίδια μικρά , κόκκινα, γλυκά, με πυρήνες σχετικά μεγάλους και σκληρούς. Ποικιλία κατώτερη της προηγούμενης.

Το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δένδρων επέλεξε μερικούς γενότυπους από τον εγχώριο πληθυσμό, Δρογούδη κ ά.(2007), οι σπουδαιότεροι από τους οποίους είναι:
11010, 11015, 11006 και 11041. Σχετική περιγραφή στο Γεωργία-Κτηνοτροφία τεύχος 1/2007.(9)

Τέλος πρέπει να αναφερθούμε και σε μια πολύ αξιόλογη ποικιλία που καλλιεργείται εδώ και πολλά χρόνια στην περιοχή της Ερμιόνης, από όπου πήρε και το όνομά της “Ερμιόνη”. Ποικιλία μεγαλόκαρπη, με έντονο κόκκινο χρωματισμό και γλυκειά γεύση. Με ρόδια αυτής της ποικιλίας τροφοδοτείται η αγορά των Αθηνών. Καρπίδια της ποικιλίας, συσκευασμένα σε πλαστικά μπωλ, διατίθενται από πολλά Σ/Μ.

Τα τελευταία χρόνια στη Β.Ελλάδα και Θεσσαλία, δραστηριοποιείται η Ισραηλινή εταιρία “Netafin”, με διάθεση δενδρυλλίων, κυρίως της Αμερικανικής ποικιλίας “Wonderful”.

2. Κύπρου
Ο Γεννάδιος (1959) κατονομάζει και περιγράφει τις παρακάτω ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Κύπρο:

Αγκαθορρωβκά. Μεγαλόκαρπη, γλυκόκαρπη μη συντηρούμενη επαρκώς.
Πετρορρωβκά. Μικρόκαρπη με παχύ φλοιό, συντηρήσιμη. Καρπίδια μικρά, πυρήνες μεγάλοι ξυλώδεις, ποιότητα όχι καλή.

Γλυκόξινη ή  Μαϊχάσικη ή Μαγιάσικη ή Βάντικη. Μετρίου μεγέθους, όψιμος, με υπόλευκα καρπίδια, υπόξινα.

Όξινη. Καρπός μετρίου μεγέθους με καρπίδια ρόδινα, όξινα.
Κουφορρωβκά ή Ζαϊτικη. Καρπός πρώιμος, μεγάλος, λεπτόφλοιος, μη συντηρούμενος. Καρπίδια μεγάλα, πολύχυμα, πυρήνες μικροί κατά το πλείστον ατροφικοί και άγονοι.(Υπάγεται στας απυρήνους ρόας).

Αρσινάκι. Καρπός πρωιμώτατος, λεπτόφλοιος, μη συντηρούμενος. Καρπίδια μεγάλα πολύ εύχυμα.

Γιαφφίτικη. Πρασινόφυλλη ή Καράβελη. Περιγράφηκε στις Ελληνικές ποικιλίες.

3. Ποικιλίες των Η.Π.Α.
Οι πρώτες ποικιλίες ροδιάς που καλλιεργήθηκαν στις Η.Π.Α. ήταν η Spanish Ruby και η  Sweet fruited. Και οι δυο προοδευτικά εκτοπίσθηκαν από την ποικιλία Wonderful. Η ποικιλία αυτή εισήχθηκε σαν μόσχευμα το 1769 στη Florida και πολλαπλασιάστηκε το 1896 στην Καλιφόρνια. Θεωρείται επί του παρόντος η καλύτερη ποικιλία στις Η.Π.Α. Ο Chandler(1965) τη χαρακτηρίζει ως πολύ κατάλληλη για παρασκευή χυμού, όχι όμως τόσο κατάλληλη για νωπή κατανάλωση, προφανώς λόγω της ξινής γεύσης.

Νεώτερες ποικιλίες
Granada.  Είναι η ποικιλία που διεκδικεί μια θέση στην καλλιέργεια, ίσως και σε βάρος της Wonderful από την οποία προήλθε ως οφθαλμική μεταλλαγή. Καταγόμενη από το Lindsay της California, εισήλθε στην παραγωγή το 1966. Ωριμάζει ένα μήνα νωρίτερα, έχει βεθύτερο κόκκινο χρωματισμό στα άνθη και τον καρπό και είναι λιγότερο όξινη.(5)

Σε σχετικό δημοσίευμα (http://www. crfg.org/Pubs/ff/Pomegranate htlm)             αναφέρεται μια σειρά ποικιλιών οι περισσότερες από τις οποίες δημιουργήθηκαν σε Πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αυτές είναι:

Balegal. Πολύ γλυκειά.Cloud με χυμό γλυκό και λευκό.Crabi με ξινή αλλά πλούσια   γεύση. Early Wonderful ωριμάζει 2 εβδομάδες πριν από τη Wonderful. Freshmani. Γεύση πολύ γλυκειά, πυρήνες μαλακοί, πολύ καλής ποιότητας. Francis. Γεύση γλυκειά, με αντοχή στο σχίσιμο. Greenglobe. Γεύση γλυκειά, αρωματική, εξαιρετικής ποιότητας. Home. Γεύση γλυκειά αλλά λίγο υπόπικρη. King. Γεύση πολύ γλυκειά, έχει τάση για σχίσιμο. Phoenicia(Fenecia).  Γεύση γλυκειά, πυρήνες σκληροί. Sweet. Έχει περισσότερο γλυκειά γεύση από κάθε άλλη ποικιλία. Εξαιρετική για ποτά φρούτων (λυκέρ). Παραγωγική και διακοσμητική.Utah Sweet. Πολύ γλυκειά , καλής ποιότητας, πυρήνες πιο μαλακοί από αυτούς της Wonderful.

Με μόνο μια εξαίρεση οι προαναφερθείσες ποικιλίες έχουν γεύση γλυκειά. Μήπως είναι αρχή στροφής προς τις γλυκειές ποικιλίες, ή και προς τις γλυκές;
Διακρίνονται επίσης ποικιλίες με πολύ υψηλή ποιοτική στάθμη, κατάλληλες για νωπή κατανάλωση και παρασκευή ηδυπότων, άλλες με αντοχή στο σχίσιμο, άλλες με μαλακό πυρήνα. Ας προσεχθούν τα στοιχεία αυτά αρμοδίως.

Ομιλια του Δημαρχου Ερμιονιδας κ Καμιζη.


Εκπληκτικο το λικερ απο ροδι αλλα καλυτερο το τσιπουρο με χυμο ροδιου που με τραταρανε σε αλλο παγκο

Λικερ

Τι χρειαζόμαστε:

  • 1 κιλό σπόροι ροδιού (ζυγισμένοι και καθαρισμένοι από 8-10 ρόδια)
  • 800-1000 γρ. ζάχαρη
  • 800 ml τσίπουρο
  • 1 πολύ μικρό ξυλάκι κανέλας (προαιρετικά)
Στα γρήγορα
Κατηγορία

Πως το κάνουμε:

  1. Βάζουμε τους σπόρους του ροδιού, τη ζάχαρη και το ξυλάκι κανέλας σε βάζο με καλό κλείσιμο και το αφήνουμε περίπου 1 μήνα σε ζεστό μέρος (μέσα στο σπίτι κοντά σε θέρμανση, ή έξω στον ήλιο).
  2. Τις πρώτες μέρες όταν αρχίσει να συσσωρεύεται υγρό κουνάμε το βάζο 1-2 φορές την ημέρα, μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.
  3. Μετά τον 1 μήνα το φιλτράρουμε και το βάζουμε σε καθαρό σκεύος όπου προσθέτουμε και το τσίπουρο. Ανακατεύουμε και τ’ αφήνουμε άλλη 1 βδομάδα να ωριμάσει η γεύση του πριν το σερβίρουμε.

Λίγα μυστικά ακόμα

Το λικέρ αυτό για να διατηρήσει το ωραίο χρώμα του προτείνεται να γίνει με τσίπουρο. Η ζάχαρη της συνταγής είναι 800 γρ. κανονικά αλλά εγώ πρόσθεσα λίγη ακόμη. Το ξυλάκι της κανέλας πρέπει να είναι πολύ μικρό, τόσο σαν το νύχι μας ας πούμε. Η συνταγή είναι από το γαστρονόμο Οκτώβριος 2007!

Διαβάστε περισότερο: Σπιτικό λικέρ ροδιού http://www.sintagespareas.gr/sintages/spitiko-liker-rodiou.html#ixzz1beLHtFsX

ΚΕΙΚ

2½ φλιτζ. αμύγδαλα ανάλατα χωρίς φλούδα
1½ φλιτζ. ζάχαρη
¾ φλιτζ. αλεύρι
½ κ.κ. μπέικινγκ πάουντερ
180 γραμμ. βούτυρο αγελαδινό
6 αυγά
1 κ.κ. βανίλια υγρή (στα ράφια ζαχαροπλαστικής)
1 ρόδι καθαρισμένο
Για το σιρόπι:
1 φλιτζ. χυμό ροδιού (στα ψυγεία με τους χυμούς)
½ φλιτζ. μέλι
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180oC. Χτυπάμε στο μπλέντερ τα αμύγδαλα με ¾ φλιτζανιού ζάχαρη, ώσπου να γίνουν σκόνη. Κοσκινίζουμε σε ένα μπολ το αλεύρι με το μπέικινγκ πάουντερ. Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με την υπόλοιπη ζάχαρη ώσπου να αφρατέψουν. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα και προσθέτουμε τα αυγά ένα ένα. Χτυπάμε για άλλα 2 λεπτά, κατεβάζουμε και αναμειγνύουμε με ελαφρές κινήσεις και το αλεύρι με το μπέικινγκ πάουντερ, τη βανίλια και το μείγμα αμυγδάλου. Βουτυρώνουμε μια φόρμα του κέικ 20 εκ. Αλευρώνουμε ελαφρά και αδειάζουμε μέσα το μείγμα. Ψήνουμε για περίπου 75 λεπτά. Δοκιμάζουμε τρυπώντας το κέικ με ένα μαχαίρι, αν βγει στεγνό, έχει γίνει. Βγάζουμε το κέικ από τον φούρνο, αφήνουμε να σταθεί για 5-10 λεπτά και αναποδογυρίζουμε. Το τρυπάμε με μια οδοντογλυφίδα για να απορροφήσει το σιρόπι.Για το σιρόπι:Βάζουμε τα υλικά σε ένα κατσαρολάκι και σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύουμε ώσπου να διαλυθεί το μέλι. Ανεβάζουμε τη θερμοκρασία και βράζουμε για 15 λεπτά, ώσπου το σιρόπι και να δέσει. Περιχύνουμε σταδιακά με το σιρόπι, περιμένοντας κάθε φορά να απορροφηθεί πριν ρίξουμε κι άλλο. Γαρνίρουμε με το καθαρισμένο ρόδι.• Για τον δικό σας χυμό, θα χρειαστείτε 3 μεγάλα ρόδια. Τα κόβετε στη μέση και τα στύβετε στον κλασικό στύφτη, όπως ακριβώς και τα πορτοκάλια.

Συσκευασια

http://ermionida1.blogspot.com/2011/10/blog-post_23.html

http://ermionida1.blogspot.com/2011/10/1_23.html

http://stamdamd.blogspot.com/2011/10/15.html

http://enpoermionis.blogspot.com/2009/10/blog-post_6102.html

2009

Συνταγες

ΜΙα δικη μου προταση

Υλικα Λιγες ξανθες σταφιδες /Τριμμενο Λαχανο/ Τριμενο καροτο/Αλατι /ξυδι μπαλσαμικο/Παρθενο ελαιολαδο/φυλλα ροκας/και μαυροκουκι.Φυσικα σπορους ροδιου

Συνταγες

Λικερ  

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: